Chleb - klp.pl
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wiecznie tak samo jeszcze jak za czasów Piasta,
Po łokcie umączone ręce dzierżąc w dzieży,
Zakwasem zaczyniony chleb ugniata świeży
Przejęta swym odwiecznym obrządkiem niewiasta.

Gdy wedle doświadczenia niechybnych probieży,
Nazajutrz ugniot miary właściwej dorasta,
Pierzyną ciepłą kryje pulchne ciało ciasta,
Kędy cierpliwie pory wypieku doleży.

I uklepawszy w płaskie półkule miąższ miękki
W gorący piec je wsuwa na długiej kociubie,
Skąd roztaczając zapach kuszący i miły

Wychodzą wnet pożywne, razowe bochenki,
Brunatne i okrągłe - ku piekarki chlubie -
Jak widnokrąg zoranych pól, co chleb zrodziły.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Ars poetica - interpretacja
2  Przemiany w twórczości poetyckiej Staffa
3  Leopold Staff - życiorys - notatka szkolna



Komentarze
artykuł / utwór: Chleb







    Tagi: