SMUTEK TWÓRCY
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Najwyższa rozkosz twórcy: w duszy doskonały
Sen widzieć piękna, co się doprasza żywota,
Krwią mu do głowy bijąc jak w spiżowe wrota,
By z niej na świat wyskoczyć jak kształt bóstwa biały.

Lecz najstraszniejsza klątwa, co się spiętrza w szały
Rozpaczy: kiedy bijąc w głaz ciosami młota,
Widzi, że ramię krótsze jest niźli tęsknota,
A skrzydeł nie ma glina, która rządzi ciały.

I przeto dusza twórcy smutna jest po wieczność,
Bo sama jest rozkazem twardym jak konieczność,
By tworzyć i rozwiewną marę wcielać w stałość.

Lecz przed ramieniem, co chce objąć bóstwa kibić,
Staje nieunikniony mur: niedoskonałość,
Kiedy mistrzowi winą najcięższą jest: chybić.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Curriculum vitae - interpretacja
2  Przemiany w twórczości poetyckiej Staffa
3  Kowal – analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: SMUTEK TWÓRCY







    Tagi: