NA RUINIE
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki

Warning: strpos(): Offset not contained in string in /home/graffika/domains/klp.pl/public_html/klptestadsense.php on line 752
Woda wiedziała więcej o nas niż my sami:
Że to ostatnia nasza schadzka pod drzewami
Wysokimi nad rzeką, która w wolnym biegu
Fal odbijała nasze postacie na brzegu,
Siedzące w ostatniego słońca bladym błysku
Na chwastami obrosłym świątyni zwalisku.
W głębokim bezprzeczuciu słuchaliśmy w ciszy
Szumu drzew, w którym dusza zadumana słyszy,
Za czym tęskni, jak w chmurach płynących wysoko
Wszystkich kształtów dopatrzy się marzące oko.
Lecz woda znała przyszłość, jawiąc nam rozlewne
Odbicia nasze, zmienne i chwili niepewne,
Zwierciedląc usta nasze w swej ciemnej głębinie,
Złączone w pocałunku pierwszym - na ruinie,




  Dowiedz się więcej
1  Deszcz jesienny – analiza i interpretacja
2  Wysokie drzewa - interpretacja
3  Leopold Staff - życiorys - notatka szkolna



Komentarze
artykuł / utwór: NA RUINIE




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: