Czciciel gwiazd i m±dro¶ci, miło¶nik ogrodów,
Wyznawca snów i piękna i uczestnik godów,
Na które swych wybrańców sprasza sztuka boska:
Znam gorycz i zawody, wiem, co ból i troska,
Złuda miło¶ci, zw±tpień mrok, tęsknot rozbicia,
A jednak ¶piewać będę wam pochwałę życia -
Bo żyłem długo w górach i mieszkałem w lasach.
Pamięci± swe dni chmurne i dni w słońca krasach
Przechodzę, jakby jakie¶ wielkie, dziwne miasta,
Z my¶l± ciężk±, jak z dzbanem na głowie niewiasta,
A dzban wino ukrywa i łzy w swojej cie¶ni.
Kochałem i wiem teraz sk±d się rodz± pie¶ni;
Widziałem konaj±cych w nadziejnej otusze
I kobiety przy studniach brzemienne, jak grusze;
Szedłem przez pola żniwne i mogilne kopce,
Żyłem i z rzeczy ludzkich nic nie jest mi obce.
Przeto my¶li me, które stoj± przy mnie w radzie,
Choć smutne, s± pogodne jako starcy w sadzie.
I uczę miłowania, rado¶ci w u¶miechu,
W łzach widzieć słodycz smutn±, dobroć chor± w grzechu,
I pochwalam tajń życia w pie¶ni i w milczeniu,
Pogodny m±drym smutkiem i wprawny w cierpieniu.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   



  Dowiedz się więcej
1  Przed¶piew - analiza i interpretacja
2  Curriculum vitae - interpretacja
3  Wykaz publikacji Leopolda Staffa



Komentarze
artykuł / utwór: Przed¶piew - Leopold Staff




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóĽnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: