Kartoflisko
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Pod niebem, co jesiennym siąpi kapuśniakiem,
Na sejm zlatują wrony w żałobnym zespole
I z krzykiem krążą nisko nad kobiet orszakiem,
Rozpinając swych skrzydeł czarne parasole.

A robotnice w twardym, cierpliwym mozole,
Okryte - każda innym - barwistym wełniakiem,
Dziobia pilnie motyką ziemniaczane pole,
W miękkiej ziemi stopami zaparte okrakiem.

Pośród mgły i szarugi, przemokłe do nitki,
Grudy grzęd rozgarniają schylone najmitki
I spod zeschłych badyli i płytkich korzeni

Zbierają krągłe bulwy, jak jaja spod kwoki,
I rzucają je w wiadro lub ceber głęboki,
Co głucho grzmią jak bębny na odmarsz jesieni.

Udostępnij




  Dowiedz się więcej
1  Leopold Staff - życiorys - notatka szkolna
2  Poetyka twórczości poetyckiej Staffa
3  Kowal – analiza i interpretacja



Komentarze
artykuł / utwór: Kartoflisko







    Tagi: