POCHWAŁA PASTERSTWA
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Czy niebo, z swej siedziby zstąpiwszy wysokiej,
Po łące srebrnorune rozsnuło obłoki?

Czy to wierzchołki górskie, skryte białym śniegiem,
Widnieją niby owce ciągnące szeregiem?

Czy to zielone morze, szmaragdowe morze
Powiew w fale, zwolnione mleczną pianą, orze?

To pasące się owce po murawie suną
I zdają się obłoków trzodą srebrnoruną.

To białe stado owiec ciągnie się doliną,
Jak śniegi, co z wierzchołków gór spadły lawiną.

To owce na zielonej kołyszą się łące,
Jak fale mleczną grzbietów pianą bielejące.

Kędykolwiek pasałeś: czy górskim wydrożem,
Czyli w dolinie żyznej, czy z brzegu nad morzem:

O, pasterzu, piastunie owczego plemienia,
W stadzie swym ich obrazów zebrałeś wspomnienia.

O, wy obłoki, fale, góry śniegiem siane,
Jesteście w swej piękności owcom przyrównane.

O, pasterskie, łagodne pokoju rzemiosło,
Pochwaloneś jest mową porównań podniosłą.

Przypodobaneś świata najczystszym żywiołom,
Przed którymi się wiecznie w pokłon chylić czołom.

Pradawne w swojej skromnej, najniższej pokorze,
Uczczoneś jest przez niebo i góry, i morze.

Uczczoneś nad zawody, które żywi gleba,
Bo pasterzem się nazwał król ziem i pan nieba.

A choć pierwsze ogrzało Pana w żłobku zwierzę,
Pierwszy mu hołd i pokłon złożyli pasterze.

*

Pasterzu! Czy cię pasać uczył wiatr wysoki,

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


  Dowiedz się więcej
1  Deszcz jesienny – analiza i interpretacja
2  Przemiany w twórczości poetyckiej Staffa
3  Ars poetica - analiza



Komentarze
artykuł / utwór: POCHWAŁA PASTERSTWA




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: