NIC MI, ŚWIECIE...
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Nic mi, świecie, piękności twej zmącić niezdolne!
Błogosławione, które wydało mnie, plemię.
Patrzę na gwiazdy górne i na kwiaty polne
I w oczach swych jednoczę i niebo, i ziemię.

Choć danyś mi jest jeno na krótki ciąg godzin,
Cień śmierci mojej duszy nie straszy weselnej.
Przez wieczność już nie było mnie przed dniem narodzin,
A mędrzec dawno uczył mnie, żem jest śmiertelny.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Curriculum vitae - interpretacja
2  Przemiany w twórczości poetyckiej Staffa
3  Wysokie drzewa - analiza



Komentarze
artykuł / utwór: NIC MI, ŚWIECIE...







    Tagi: