JANUS
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wczoraj jeszcze jak gdyby z uczuciem zawodu
A tęsknoty mówiłaś o minionej wiośnie,
Gdy z ziemi pierwsze trawy strzelały radośnie
W słońcu słabym, co jeszcze nie przemaga chłodu.

Patrz: znów wiosna w 'zbudzonych alejach ogrodu,
Na brunatnych zagonach już świeża ruń rośnie.
Lecz nie cieszysz się życiem tkanym na pól krośnie..
Ach, osłody ci trzeba nawet i do miodu.

Ledwo tarń osypała się śnieżystym kwiatem,
Myśl twa już dalej leci i tęskni za latem:
Roisz lipcowe czary, kłos źrały w snach zrywasz.

Czy nie wiesz, że to minie, co jest teraz wkoło?
Że dwakroć jedna chwila nie całuje w czoło?
Że przywołując przyszłość i przeszłość przyzywasz?




  Dowiedz się więcej
1  Deszcz jesienny – analiza i interpretacja
2  Wykaz publikacji Leopolda Staffa
3  Ars poetica - analiza



Komentarze
artykuł / utwór: JANUS






    Tagi: